Ekologia (gr. oíkos + lógos - dom + slowo, wiedza, nauka)
to nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody,
zajmujaca sie badaniem oddzialywan pomiedzy organizmami,
a ich srodowiskiem. Okreslenia ekologia, ekologiczny
sa czesto uzywane w jezyku potocznym, majac szeroki
i czasem nieprecyzyjny sens znaczeniowy, nie zawsze
zwiazany z ekologia jako nauka. Termin ten wprowadzil,
od slowa oecologia, niemiecki biolog i ewolucjonista
Ernst Haeckel w 1869 roku, by okreslic badania nad
zwierzetami i ich relacjami z otaczajacym swiatem
nieorganicznym jak i organicznym, ze szczególnym
uzwgednieniem interakcji, przyjaznych lub wrogich
z organizmami roslinnymi i zwierzecym z którymi
wchodza w kontakt. Wazne dla niego bylo takze w
tym rozumieniu darwinowskie pojecie walki o byt.
We wspólczesnym znaczeniu slowo ekologia zostalo
uzyte w 1895 roku przez Stephena Forbesa.
Na organizmy w srodowisku oddzialywuja czynniki
abiotyczne i biotyczne, a najwazniejszym pojeciem
ekologii jest ekosystem. Obecnie ekologia poslugujac
sie specyficzna metodologia bada funkcjonowanie
jednostek wyzszego rzedu niz organizm - populacji,
zespolów, biocenoz, ekosystemów, krajobrazów ekologicznych.
Podlozem do wlasciwego zrozumienia pojecia ekosystemu
jest uswiadomienie sobie, ze uklady biologiczne istnieja
w nierozerwalnej sieci powiazan miedzy soba i otaczajacym
srodowiskiem. Istnieje stala wymiana materii i energii
miedzy poszczególnymi elementami lancucha powiazan, a
prawidlowe funkcjonowanie wszystkich elementów jest
mozliwie tylko w stanie wzajemnej
dynamicznej równowagi (homeostaza).
W poczatkowym okresie ksztaltowania sie ekologii wyrózniano
w niej podzial na autekologie i synekologie.
Obecnie podzial ten ma znaczenie historyczne.
Termin ten jest takze potocznie uzywany na okreslenie
sozologii, tj. nauki o ochronie srodowiska
lub samej ochrony srodowiska jako takiej.
